Państwa mają również możliwość wykorzystywania rozwoju i funkcjonowania gospodarki światowej do realizacji własnych celów bezpieczeństwa ekonomicznego. Oznacza to, iż rynek ma podwójny charakter, z jednej strony, jest źródłem zagrożeń dla bezpieczeństwa ekonomicznego poprzez spekulacje destabilizujące, szpiegostwo technologiczne, czy pranie brudnych pieniędzy, z drugiej, państwa potrafiące wykorzystać zachodzące procesy rynkowe mogą ich użyć do wzmocnienia swojego negatywnego oddziaływania na bezpieczeństwo ekonomiczne innych aktorów.
Nie zawsze państwa oddziałują na siebie negatywnie tam, gdzie ich interesy nie mają charakteru rozbieżnego, starają się współpracować. Współpraca podejmowana jest, przede wszystkim, przez państwa najbogatsze, które wyznaczają główny kierunek zmian. Państwa, które szybko się rozwijają i stanowią rynek zbytu dla towarów, usług i inwestycji państw rozwiniętych mają zdecydowanie większy udział od państw słabo rozwiniętych w tworzeniu nowej architektury finansów i systemu handlowego. Współpraca ta ma za zadanie wypracować takie mechanizmy, które uniemożliwią państwom wprowadzanie niekorzystnych regulacji dyskryminujących jedną ze stron, co może zakłócić przepływy w skali globalnej, przyczyniając się do redukcji korzyści ze specjalizacji i efektywnego lokowania zasobów. Przyczyn współpracy można poszukiwać również w potędze zagrożeń dla bezpieczeństwa, jakie dla każdego państwa niesie ze sobą rynek, bez względu na ich wielkość, siłę czy historię.